|
Sad obok leżący wyglądał zupełnie inaczej. Składał się z drzew karłowych, szczepionych na wegetatywnej, karłowej podkładce M IX. Drzewa rosły w odległościach 4,0 X 2,0 m. Nie tworzyły koron kulistych, swobodnych, lecz korony sztuczne, płaskie, formowane w tzw. sztandar. Drzewka 'posadzono przy drutach ukośnie, pod kątem około 40°do ziemi. Tylko z górnej części przygiętego przewodnika powyrastały konary, które poprzyginano w drugą stronę. Jeśli przewodnik przygięto w prawą stronę, to wszystkie konary w lewą. I ten sad był wspaniały, i on dawał ponad 80 t owoców z hektara w 14 roku życia.
Zapytałem właściciela pierwszego sadu: Gdyby Pan zaczynał od nowa, czy założyłby Pan taki sam sad, czy inny?" „Oczywiście, że taki sam, bo jak Pan sam widzi, daje on najlepsze rezultaty". Gdy to samo pytanie zadałem właścicielowi drugiego, tak bardzo różnego sadu, otrzymałem podobną odpowiedź. I jeden, i drugi upierał się przy swojej formie drzew, swojej formie .sadu i uważał ją za bezwzględnie najlepszą, jedyną. Dla mnie zaś i jedna, i druga była jednakowo dobra.
|
